Lody oraz inne ochładzane desery, znane były już w starożytności: Grecji, Rzymie i na Bliskim Wschodzie. Niektóre źródła, podają nawet, iż prym wiodą Chińczycy, którzy ponad 5000 tysięcy lat temu przyrządzali desery ze śniegu i owoców. Przysmaki te nie mogły być jednak powszechnie podawane i spożywane, ponieważ wymagało to użycia naturalnego lodu, a jego przechowywanie było wówczas problemem. Jeszcze w XX wieku lód uzyskiwano, wycinając po prostu grube tafle lodu ze stawu, a następnie kolejno układając je w piramidy, a te z kolei otulano trzciną lub słomą. Wzrost produkcji lodów nastąpił oczywiście dopiero po wynalezieniu agregatów chłodniczych. Według, niektórych teorii lody pojawiły się w Europie, w okresie wielkich odkryć geograficznych, za sprawą podróżnika- Marco Polo, który jak wiadomo podróżował m.in. właśnie do Chin – domniemanej kolebki tego przysmaku. Lody w Polsce pojawiły się już w czasach saskich. Jak można się domyśleć- nie były one pospolitym deserem. W Europie Zachodniej lody zaczęły przypominać smakiem te współczesne, około XVII wieku. Zaczęły powstawać wtedy pierwsze lodziarnie w Paryżu ( pierwsza powstała w 1686 roku pod nazwą Cafe Procope, założona przez Francesco Procopio de’Coltelli). W miarę rozwoju techniki i sposobów przyrządzania lodów, powstawały ich nowe gatunki. Z kolei te stawały się specjalnością kraju lub geograficznego regionu. W południowej Europie popularne są Np. granity, składające się ze stosunkowo dużych kryształków zmrożonego soku owocowego o małej zawartości cukru. Odmianą lodów owocowych są, także sorbety, czyli mieszanina zmrożonego soku lub rzadkiego przecieru z owoców, często z dodatkiem likieru. Obok zwykłych lodów z mleka, jajek i cukru, wykwintną odmianą jest tak zwany parfait. Składa się on z bitej śmietany i żółtek utartych z cukrem i aromatycznymi dodatkami Np. czekoladą, kawą, rumem, bakaliami, owocami.